این کفن
پوست ِ دل من است
روی کُشته ای به نام شعر
این سکوت
آن مترسک ِ صبور ِ سالهاست
روی پُشته ای به نام شعر
این کبود
نقش ِ سالمُرده ای است
روی سکه ای فقیر
این نفیر
بانگ ِ خانقاه ِ ظلمت است
در سماع ِ جنبشی حقیر
این گناه
بذر و میوه اش از آن ِ ماست
این سیاه
پرچم عمومی عزاست